سه شنبه 24 فروردين 1400 _
  جستجو
 
تاریخ : دوشنبه 7 شهريور 1390     |     کد : 352

معماری نهاد فرهنگی حساسیت و ظرافت خاصی می طلبد

گفتگو با مدير عامل سازمان فرهنگي هنري شهرداري تبريز، در آغاز سومين سال فعاليتش در اين سازمان (بخش 3)

حسین نجفی، در آستانه سومین سال آغاز فعالیت در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز، به گفتگو با ما نشست و از جزییات مدیریت فرهنگی و کار در این حوزه به تفصیل سخن گفت. بخش پایانی این گفتگوی سه قسمتی را، امروز دنبال کنید:

***

در سال 90 غیر از کارهای روتین فرهنگی چه تحولاتی قرار است در سازمان فرهنگی هنری بیفتد؟

سال 89 هم از لحاظ کمّی و هم از لحاظ کیفی اوج برنامه های فرهنگ عمومی و تخصصی در مجموعه شهرداری تبریز بود. از لحاظ کمّی برپایی بیش از 150 عنوان نمایشگاه، جشنواره و همایش، برگزاری هفته فرهنگی تبریز در تهران با بیش از 100 عنوان برنامه، برگزاری جشنواره تابستانی تبریز به مدت یک ماه با 300 عنوان برنامه، راه اندازی خانه هنرمندان، تاسیس هاتف شهر، راه اندازی خانه شعر و خانه داستان و سایر خانه های تخصصی، فضاسازی شهر که شاهد بهبود نسبی فضاهای تبلیغات شهری هستیم، افزایش قابل توجه فضاهای مجاز تبلیغاتی در حدود بیش از 200 برابر در حوزه تبلیغات شهری، برگزاری 22 عنوان جشن بزرگ به مناسبت های ملی و مذهبی، برگزاری 16 عنوان جشنواره بزرگ از جمله جشنواره تخم مرغ های نوروزی، جشنواره کاریکاتور با شرکت کاریکاتوریست های 55 کشور جهان، همچنین برگزاری شش دوره کلاس و کارگاه آموزشی، برگزاری 32 عنوان نمایشگاه مستقل به علاوه 16 نمایشگاهی که در فرهنگسرای خاوران در طی هفته فرهنگی تبریز در تهران برگزار شد، چاپ 87 عنوان اثر انتشاراتی و برگزاری 25 عنوان همایش و سمینار تخصصی، با توجه به مجموعه این فعالیت ها و با این وجود، هیچ گونه ادعایی مبنی بر متولی بودن در بخش فرهنگ نداریم، به باور من متولی اصل بخش فرهنگ، اصحاب فرهنگ و هنرمندان هستند، به نظر من ما هرچه به جامعه فرهنگی و هنری اعتماد کنیم و از آنها حمایت کنیم آنها به مراتب بیشتر از آن با ما همراهی و همدلی خواهند داشت و راهگشا و گره گشای فعالیت های ما خواهند بود و در این صورت است که فعالیت ها دیده خواهد شد و ما از آن لذت خواهیم برد و به کارهای دیگران دست اندازی یا حسادت نخواهیم کرد.

تحولات سال 90 به اعتبار و اتکاء همراهی و مشارکت هنرمندان خواهد بود و سال 90 سال توسعه فعالیت هاست که بخشی از آن در جهت ارتقاء سازمان است و بخش دیگر آن پاسخگویی به مطالبات متنوع، متعدد و برحق شهروندان از حوزه فرهنگی است، مدیریت شهری باید پاسخگوی این مطالبات و نیازهای فرهنگی باشد که شهرداری در کنار سایر نهادهای متولی بخش فرهنگ ایفای نقش می کند. اگر به کارنامه سال 89 نگاه کنیم می بینیم که ما هم به نیازهای عمومی فرهنگی و هنری شهروندان توجه کرده ایم و هم یک سری از نیازهای فرهنگی شهر را تامین نموده ایم و در سال 90 نیز چنین اقداماتی خواهیم داشت.

س: آقای نجفی، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز، یک سازمان نوپاست و یک نهاد نوپا نیز مراحل مختلفی را برای حضور موثر در عرصه ای که برایش تعریف می شود را طی می کند و به نوعی در بستری از ضرورت ها ایده تاسیس آن شکل می گیرد. می خواستم بدانم سیر این وضعیت را چگونه ارزیابی می کنید؟

نهاد سازی اصولا از جمله اقداماتی است که آغاز آن نیاز به همت و اراده مضاعف دارد. این سازمان مراحل خود را از تکوین تا حضور موثر در عرصه مدیریت فرهنگی شهر طی کرده است. اما اینطور هم نیست که این تصور بوجود بیاید این سازمان از همان ابتدا، واجد همه زیرساخت ها و بسترهای لازم برای عمل به وظایف خود بود. به باور من وقتی می خواهیم چنین کار منسجمی را شروع کنیم باید از همان ابتدا در اندیشه توان لجستیکی و استعداد عمل به رسالت هایش را تدبیر کنیم. اینطور نباشد که یک سازمان، عنوانی پر طمراق داشته باشد اما در عمل هیچ اتفاقی نیفتد. این باور که با هر امکاناتی می توان کار کرد به زعم من نادرست است. این به بدنه نهاد ضربه می زند. مخصوصا نهاد فرهنگی که معماری آن نیاز به ظرافت و حساسیت زیادی دارد. واقعیت امر آن است که این سازمان از یکی دو سال پیش توانسته به اقداماتی دست بزند که شایسته نامش می باشد. البته این بیان کردن کارنامه شخصی یک فرد نیست. بلکه توفیق مدیریت مشارکت مدارانه فرهنگی است.

مدیریت شما به گونه ای بوده است که انتظارات را بالا برده و کار را برای مدیران بعدی سازمان سخت کرده است، آیا در کنار تمامی فعالیت ها فکری برای پرورش مدیران جوان برای آینده فرهنگی تبریز فکر کرده اید؟

در مدل مدیریتی دفاع مقدس، آموزش از نوع آموزش ضمن خدمت بود و فرد در حین انجام ماموریت و حضور در ميادين نبرد آموزش های لازم را می دید. الان در مجموعه شهرداری تبریز هم شورای محترم اسلامی شهر و هم شهردار محترم تبریز که از یادگاران دوران دفاع مقدس می باشد این فضا را ایجاد کرده اند که اگر کسی اهل عمل باشد فضا برای فعالیتش در شهرداری فراهم شود و به تبع آن در سازمان نیز چنین امکانی وجود دارد، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز با اینکه با امکانات محدودی فعالیت می کند اما فضا برای کسی که بخواهد کار کند وجود دارد و همکاران و مجموعه سازمان نیز علاقه مند هستند و مشتاق به انجام فعالیت می باشند، برای انتقال این تجربه ها تمرین و ممارست و کسب و ارتقای تجربه و مهارت در حین انجام کار لازم هست، بنابراین وقتی جشنواره ای یا نمایشگاهی برگزار می شود تجربه ای به مجموعه ما افزوده می شود یا هفته فرهنگی در تهران که برنامه فوق العاده سنگینی بود نتایجی به دست داد که در طی چند دوره مدیریتی قابل دستیابی نبود. اگر سازمان و مسئولیت هایش را با آنچه که در دو سال گذشته بود مقایسه کنید می بینید که همکاران و سازمان به حدی از کارایی و اعتماد به نفس رسیده اند که وقتی مسئولیتی به آنها سپرده می شود هیچ تزلزل و نگرانی از خود نشان نمی دهند، شاید به اندازه همکارانی که سال های سال مدیریت فرهنگی کرده اند تجربه نداشته باشند اما یکی از ویژگی هایی که واقعا محصول اراده جمعی در این سازمان است و همکاران ما فعالیت و تلاش شبانه روزی را تحمل کرده اند ، این است که اعتماد و اطمینان بین همکاران و مدیریت سازمان و برعکس وجود دارد که این سرمایه بزرگی است و در فضای شک و تردید امکان انجام کارهای بزرگ وجود ندارد، امروز هر ماموریت و مسئولیتی که به هر یک از کارکنان سازمان محول می شود با اراده و انگیزه و علاقه آن را می پذیرد، امیدوارم این مدل که از دل سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز برخاسته باز هم در مدیران آینده بخش فرهنگ و هنر شهر شاهد آن باشیم، من به مدل عملگرایی اعتقاد بیشتری دارم تا تئوری پردازی و نظریه پردازی در بخش های مختلف مدیریتی به خصوص مدیریت بخش فرهنگ.


PDF چاپ چاپ