لینک های مرتبط


















 
 
 

 
  جستجو
 
تاریخ : يکشنبه 27 آبان 1397     |     کد : 5079

ستارگان آسمان هنر تبریز:

استاد وارطان واهرامیان / آن سوی ابرها

آسمان هنر شهر اولینهای ایران زمین، از دیرباز تا کنون مفتخر به حضور ستارگان پرفروغی بوده که هر یک، روشنای پهنه ای هستند و تلاش ارزشمندشان، مایه مباهات است.

شهر تبریز در 27 آبان سال 1334 خورشیدی شاهد تولد مردی بود که به سرعت به یکی از چهره های درخشان هنرهای مختلف تبدیل شد. وارطان واهرامیان فرزند خانواده ای هنرمند، در شهر تبریز رشد یافت و دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش طی کرد.
کودکی او همراه بود با آموزش نقاشی از پدر که فارغ‌التحصیل نقاشی از مسکو بود و نوازنده توانمند پیانو؛ و آهنگسازی و نواختن پیانو را نیز از مادر «ماروسیا واهرامیان» آموخت که دستی بر هنر نقاشی نیز داشت.
آغاز فعالیت این هنرمند فعال، پرکار و بی حاشیه شهرمان، با قلم مو و رنگهای بی شمار همراه بود و آزمون و خطای بسیار برای دست یابی به نگاه خاص در حوزه نقاشی، برای بیان درد بشریت او را به سبک سوررئال رساند.
واهرامیان به جز بهره گیری از تعلیمات پدر و مادر هنرمندش، زیر نظر اساتیدی چون سرگئی آغاجانیان و تقی مسعودی آموختن پیانو را در کودکی آغاز کرد، سپس برای ادامه فعالیت‌های خود سفرهایی به ارمنستان داشته و تا امروز که 63 بهار و خزان از عمرش سپری شده، به خلق تابلوهای نقاشی، آثار موسیقایی و تربیت شاگردان بسیاری اقدام نموده است.
تمرکز بر خلق آثار بدیع، تجربه، کار و تدریس موسیقی و نقاشی حجم عمده تلاش هنری وارطان واهرامیان را در سالهای پربار عمرش شامل شده است. تاسیس گروه کر چهار صدایی کومیتاس Komitas در تبریز، و خلق آهنگ هایی به زبانهای فارسی و ارمنی، از تلاشهای او در حوزه موسیقی محسوب می شود.
توجه و کار بسیار در سبک نقاشی سوررئال که هنوز ناشناخته و کمتر مورد آزمودن قرار گرفته است، شکلی متفاوت به تجربه نقاشی او داده؛ به شکلی که خودش معتقد است:  نقاشی‌های وی درونگرا، متافیزیک و تفکربرانگیز است.
واهرامیان علاوه بر نقاشی با موسیقی هم سروکار دارد، پیانو می نوازد و بیست سال است که گروه کر کلیسا را رهبری می کند.
وارطان واهرامیان در سال ۱۳۷۲خورشیدی به پاس خدمات ارزنده اش در اشاعه فرهنگ از طرف جاثلیق گارگین دوم به دریافت نشان افتخار نائل شد؛ با این وجود همواره در حال کسب تجارب بیشتر و تعلیم علاقه مندان هنر است.
او با آبرنگ، رنگ و روغن و دیگر تکنیک های نقاشی کار می‌کند، با اینکه بیشتر نقاشی هایش حال و هوای سوررئالیستی دارد، آثاری با نگاه سمبولیستی هم خلق کرده که در داخل و خارج کشور بسیار مورد توجه هستند.
او از رئالیسم دوری نمی‌کند، به سمبولیست‌ها بی اعتنا نیست، اما به فضاهای سوررئالیستی عشق می‌ورزد و تنها مجموعه نقاشی که دارد از آن سالوادور دالی است. نگاه واهرامیان به جهان نگاهی همراه با شک و تردید است، نقاشی‌های او از نقش‌های پنهان کهن الگوها و اساطیر سرشار است و جالب این است که او در جهان خودآگاهش با کهن الگوها و اساطیر و مباحث روانشناختی مربوط به آنها آشنایی ندارد، اما ناخودآگاه او آنچنان با این مسئله آشناست که باعث تعجب بیننده می‌شود. در برخی از کارهایش به نظر می‌رسد دوگانگی ذهنی و احساس گناه و شادمانی در کنار هم است. گویی او در یک همذات پنداری ناخودآگاه هنوز برای گناه اولیه آدم احساس گناه می‌کند، در عین حالی که جسارت حوا را تحسین می‌کند. واهرامیان در تابلوهایش هر جا که به پلشتی و بدی پرداخته نقشی از عقرب و امثال آن هویداست. زن در بسیاری از کارهای او نقش عمده و جذابی دارد و جالب است که تقریباً در تمام تابلوها مردان بی تناسب، رو پوشانده و با چهره ای نازیبا هستند اما زنان زیبا و توانا و آرام به نظر می‌رسند. او ذهنیت پیچیده‌ای دارد، معتقد است عشق بزرگترین جادوی هستی است و عاشق بخشوده می‌شود.
عمر با برکت استاد وارطان واهرامیان، همواره با استمرار بر آموزش، تمرکز بر خلق و توجه به تعلیم همراه بود وامروز، شهر تبریز و هنر کشورمان، مزین به هنرجویانی است که از محضر این معلم تلاشگر بهره برده اند.
زادروزشان فرخنده و سایه شان بر سر هنر تبریز و ایران زمین، مستدام...


مدیر سایت  سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز
نوشته شده در   يکشنبه 27 آبان 1397  ساعت  02:21   توسط   مدیر سایت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز    تعداد بازدید  28
ویرایش شده در *** ساعت -- توسط
PDF چاپ بازگشت
نظرات شما :