لینک های مرتبط


















 
 
 

 
  جستجو
 
تاریخ : دوشنبه 12 آذر 1397     |     کد : 5096

ستارگان آسمان هنر:

استاد ژاله آموزگار / بانوی کلمات گمشده

آسمان هنر شهر اولینهای ایران زمین، از دیرباز تا کنون مفتخر به حضور ستارگان پرفروغی بوده که هر یک، روشنای پهنه ای هستند و تلاش ارزشمندشان، مایه مباهات است.


آسمان هنر شهر اولینهای ایران زمین، از دیرباز تا کنون مفتخر به حضور ستارگان پرفروغی بوده که هر یک، روشنای پهنه ای هستند و تلاش ارزشمندشان، مایه مباهات است. ستارگانی که شاید در تبریز متولد نشده باشند، اما پایه های دانش و ریشه های خردمندی شان در این دیار شکل گرفته و عمری را به خدمت علم و دانایی گذرانده اند.
ژاله آموزگار در 12 آذر ۱۳۱۸ در شهر خوی ‌متولد شد. پدرش اهل تبریز بود و این دختر مستعد و باهوش، به جهت ماموریت شغلی پدر، در خوی دیده به جهان گشود. تولد در خانواده ای با پدر و مادر فرهنگی، زمینه را برای پرورش وی بیش از پیش فراهم نمود. پدر ژاله آموزگاه در آن زمان در وزارت فرهنگ آن زمان و در جایگاه رییس دبیرستان دخترانه مشغول به خدمت بود و از این رو بعدها خود ژاله نیز در آن تحصیل کرد. وی درباره نگاه خانواده‌اش به تحصیل دختران می‌گوید: «خانواده ام بى‌هیچ تفاوت ‌گذارى به من هم مثل برادرم نگاه می‌کرد و براى یادگیرى و تحصیل هیچ محدودیتى، در آن زمان، براى من قائل نبودند».
او که به گفته خودش، دختر درس خوانی بود، از دبیرستان ایراندخت خوی دیپلم علمی گرفت و سپس از دبیرستان ایراندخت تبریز نیز دیپلم ادبی دریافت نمود. ژاله آموزگار در سال ۱۳۳۵ وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تبریز شد؛ رخدادی که وی آن را اتفاقی بزرگ در زندگی خود می‌داند و می‌گوید: «اصلا در مخیله‌ام نمى‌گنجید که دخترى از شهرستان قادر باشد به تبریز بیاید و در کنکور نیز شاگرد اول شود.»
وی در تبریز در منزل عمویش سکونت داشت و این همراهی به جهت فضای ادبی موجود در این منزلگاه، در رشد او بسیار موثر بود. به گفته خودش از آنجا که عمویش فرزندی نداشت، در آن خانه مانند فرزند پذیرفته شده و به تحصیل و زندگی می پرداخت.
این بانوی تلاشگر، در سال ۱۳۳۸ با رتبه اول مدرک کار‌شناسی خود را از دانشگاه تبریز دریافت کرد. در حالیکه می‌توانست به خاطر شاگرد اولی از بورس تحصیلی برای خارج از کشور استفاده کند، مخالفت خانواده با سفر انفرادی او به اروپا، موجب می‌شود او در آن مقطع نتواند از آن بورس استفاده کند. او نهایتا پس از ازدواج با یکی از همکلاسی هایش، در سال‌های بین ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۲ به عنوان دبیر آموزش و پرورش در تهران، کاشمر و نیشابور به معلمی و آموزش کودکان این مرز و بوم پرداخت.
در سال ۱۳۴۳ ژاله آموزگار به اصرار همسرش از بورس تحصیلی بهره مند می شود و به همراه همسر و دخترش در پاریس در رشته فرهنگ و زبان‌های باستانی در دانشگاه سوربون مشغول تحصیل می‌شود. او طی این سالها، در کنار اساتیدی چون لازار، امیل بنونیست، احمد تفضلی و اشرف صادقی، شاگردی پروفسور پی یر دومناش را به کارنامه افتخاراتش اضافه می کند. به گفته خودش از پاریس و شاگردی دومناش، خاطرات بسیار خوبی با خود حمل می‌کند زیرا به باور او دومناش صرفا استاد علمی آن‌ها نبود، بلکه به شاگردانش «چگونه زیستن و چگونه بودن و چگونه دوست داشتن» را نیز مى آموخت.
ژاله آموزگار پس از دریافت مدرک دکترا در سال ۱۳۴۷ به ایران باز می‌گردد و در «بنیاد فرهنگ ایران» مشغول به کار می‌شود. در آنجا با افرادی سرشناس همچون مهرداد بهار، محسن ابوالقاسمی، فریدون وهمن، احمد تفضلی و زیر نظر دکتر پرویز ناتل خانلری، به فعالیت علمی می پردازد.
وی در طول زندگی پربار علمی خویش، دهها کتاب را به رشته تحریر درآورده، دهها کتاب دیگر را ترجمه نموده، صدها پایان نامه مقاطع مختلف تحصیلی را هدایت کرده و هزاران مطلب و مقاله علمی را در تاریخ ماندگار نموده است. همچنین علاوه بر عناوین پر شمار داخلی، در سال 95 در پاسداشت مقام علمی این ایرانشناس بزرگ، نشان شوالیه (لژیون دونور) از سوی سفیر فرانسه در تهران به ایشان اهدا شده است.
عمر با برکت دکتر ژاله آموزگار، همواره با خردمندی و تلاش بر نگارش آثار برجسته فرهنگی و تاریخی و همچنین توجه به تعلیم و پرورش نسلی خردورز همراه بوده است.
سایه شان بر سر فرهنگ و اندیشه کشورمان، مستدام...


مدیر سایت  سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز
نوشته شده در   دوشنبه 12 آذر 1397  ساعت  14:49   توسط   مدیر سایت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز    تعداد بازدید  10
ویرایش شده در *** ساعت -- توسط
PDF چاپ بازگشت
نظرات شما :